Σκετς στην πυρά

Τις ημέρες της κατασκήνωσης ειχε πραγματοποιηθεί κάποια λιτανία σε ένα ξωκλήσι στην περιοχή (πιθανά στον Προφ. Ηλία στην κορυφή της πλαγιάς που κάναμε τις κατασκηνώσεις μας, αλλά δεν είμαι σίγουρος) στην οποία συμμετείχαμε με άγημα. Αλγεινή εντύπωση προξένησε στα παιδικά μας μάτια η στάση των "παραγόντων" της τοπικής κοινωνίας που στη διάρκεια της λιτανίας δεν σταμάτησαν να μιλούν μεταξύ τους και να κουτσομπολεύουν (σύμφωνα με δικές μας μαρτυρίες που βρισκόμασταν ως άγημα πέριξ της εικόνας που λιτανεύτηκε), ο δε ιερωμένος έψελνε περίπου σαν να τραγουδάει κάτι ανάμεσα σε αμανέ και τσιφτετέλι και γενικά όλη η εκδήλωση είχε μια προχειρότητα (και τι άλλο να έχει για τα δεδομενα της περιοχής και της εποχής εκείνης) που στα δικά μας μάτια μεγεθύνθηκε, σατυρίστηκε και παρουσιάστηκε ως σκέτς σε πυρά μόνο μεταξύ των κατασκηνωτών το ίδιο βράδυ της λιτανίας, στο οποίο "ηθοποιοί" και "κοινό" που το παρακολουθούσε είμασταν σχεδόν τα ίδια άτομα. Στη φωτογραφική στιγμή βλέπετε τον Γιάννη Ανδρονικίδη και τον Δημήτρη Γιαννουκάκο να κρατούν την λιτανεύουσα εικόνα, ο Οδυσσέας Χιλιτίδης κάνει τον παπά, φορά τον ζουρλομανδύα-ράσο και ψέλνει χορεύοντας τσιφτετέλι, δίπλα του τον συνοδεύει ο ψάλτης Γιώργος Αγγελόπουλος και παραπίσω οι προύχοντες του χωριού Νίκος Χιλιτίδης, Κώστας Βασιλειάδης (δεν φαίνεται αλλά ο σχολιαστής ξέρει!) και Βασίλης Μυλωνάς συζητάνε τα νέα του χωριού για το ποιανού η γελάδα γέννησε κατσικάκι, ποιανού ο γιός θα παντρευτεί την κόρη του κοινοτάρχη και άλλα τέτοια, ενώ παραπίσω βρίσκονται τα γυναικόπαιδα και τα προσκπάκια που συμμετείχαν στην λιτανία να πλακόνονται μεταξύ τους (αλλά δυστυχώς έμειναν εκτός φωτογραφίας).
Οδυσσέας Χιλιτίδης (σκηνοθέτης και συν-σεναριογράφος του σκετς)